Jewgienij Arabkin

***

Tak huczą te pnie

Tak nisko martwe ptaki latają

W pustym złotym gardle

Skryli ognisko przed deszczem

W pomiętej koszuli powiedział

Coś o dniu i twarzach

Idących z przodu głowy

I nogi same pociekły

Między zbrojami liści

Wczorajszych i niepewnie

Między grudami i okruszyną z ziemi

Tylko kontur pozostał

Kiedy skończył się deszcz

Korzeń łykał je jak wodę

 

 

(przekład z j. rosyjskiego)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s