Siergiej Timofiejew

 

Żuczki, gałązki
„Stałem się złym człowiekiem,
wszędzie widzę zło” –
powiedział mi pasażer
dalekobieżnego autobusu
podczas niegłośnej nocnej pogawędki.
„W drzewach widzę żuczki,
w poezji – tautologię,
w mowie polityków – mowę polityków.
Być może, tak nie będzie zawsze,
i kiedyś znowu zobaczę
w drzewach – elegancję gałęzi,
w poezji – bogactwo odcieni,
w mowie polityków – warianty przyszłości.
Ale na razie – jak beton. Rozumie pan,
to tylko moje problemy. Świat wszak
jak i dawniej jest absolutnie, absolutnie
przepiękny…” I zamilkł, patrząc w okno
na odpływający wstecz pośród mroku
samotny dom z parą płonących okien,
w którym, widocznie, oglądali serial
przy cukierkach i mocnej herbacie.

 

Reklamy

Siergiej Timofiejew

Już

 

Proste my zwierzęta,

Wyprostowane my,

Uparte my zwierzęta,

Chodzimy i pytamy: Pizza? Pizza?

A jesień łamie cytryny

I kruszy dobre czasy,

I my wietrzyki, wietrzyki,

Stoimy w swych nędznych wiatrówkach,

Sportowcy wychudzonej miłości,

I nowa, nowa muzyka pozbawia nas

Wszelkiej, wszelkiej wagi,

I unosimy się, zające, zające,

Nadmuchiwane, czerwone zające,

Już drugiego rodzaju zwierzęta, już.

 

Siergiej Timofiejew

.

.

A czy ty wiesz przyjacielu,

.

Że gdyby otworzyć butelkę coca-coli,

Napluć do środka, zatkać szyjkę butelki

I potrząsać z dwie minuty, to na denku

Utworzy się coś w rodzaju szarego wiru,

Który, gdy tylko przestaniesz trząść,

Przekształci się w nieduży plastikowy

Model wojskowego amerykańskiego dżipa

Z okresu II wojny, z dwiema figurkami

W wojskowych mundurach – mężczyzny i kobiety.

Opowiadał mi o tym bufetowy z bazy

Płetwonurków w Lipawie, którą utworzyło tu

NATO. To elegancki budynek z ogromnymi

Okrągłymi oknami nad brzegiem morza. Bufetowy

Zebrał już sporą kolekcję takich

Dżipów. Figurki w środku różnią się tylko

Pozami – czasem patrzą w różne strony,

A niekiedy trzymają się za ręce, w dwóch samochodach

Nawet się całują. Te modele bufetowy szczególnie

Ceni. Wkrótce zakończy się jego kontrakt i on

Zamierza przenieść się do portu rybaków i

Artystów – Pāvilosty, gdzie w kupionym

Za bezcen kilka lat temu domu

Chce kontynuować eksperymenty.

Teraz milczy i obraca w rękach szary

Plastik. Jest na nim nawet znak

„Wyprodukowano w Chinach”.

.

.

 

Siergiej Timofiejew

.

* * *

.

Klasyka kina francuskiego

To samochód, rozmowa w

słońcu,

Złamany jak ciasteczka los,

Spotkanie mężczyzny z obcą kobietą,

A potem z kobietą, która pali

na czczo.

Powinno być jeszcze wiele chwil,

Od których tabletka przeciw bólowi głowy

Może rozpuścić się bezpośrednio w powietrzu.

A w scenie finałowej, kiedy u wszystkich pojawia się jakaś szansa,

Posyłają chłopca po wino, a on wszystko

Wydaje na konfetti.

.

.

Siergiej Timofiejew

NASZE FILMY

Nasze filmy będą dobre. Będą w nich tańczyć małe

                       orzęski. Jeżeli chcecie je obejrzeć, przyjeżdżajcie

                       w ciemne, dzikie miejsce.

W naszych filmach będą zawsze małe piękne aktoreczki. Jeżeli nie

                      piękne, to czarujące. A jeśli nie czarujące, to zdyscyplinowane.

W naszych filmach nie będzie sensu. Jeżeli będzie, przyjmijcie nasze

                        przeprosiny, nie podejrzewaliśmy siebie o to.

Naszych filmów nie będzie.

Niektóre z naszych filmów trafią za granicę. Zostaną zbadane i odesłane

                           z powrotem. Jak na przykład choroba albo niestandardowe meble.

Najniższe sufity, najgorsze psy, najbardziej zapocone tygielki będą w

                          naszych filmach. Będą też wydarzenia w piaskownicach

i mrok  beznadziejnych klubów rockowych.

U-u-u. Pierwsza nuta naszego motywu muzycznego. Maksymalna

                         ostrożność i wyrachowanie, poduszki pod reżyserem,

palce operatora na uszach bohaterki.

W każdym filmie będzie mała sentymentalna chwila. Na przykład

                         ktoś grzebie psa, ale w rzeczywistości tylko udaje.

Nasze filmy nie będą miały wrogów wśród krytyków i dystrybutorów.

                         Wszystkim im wyślemy kartki pocztowe z tekstem: „Jesteście

                         najlepsi”.

W naszych filmach samoloty będą huczeć szczególnie imponująco.

W każdej bramie będą chować się żołnierze. Niektórzy — dezerterzy, a

                          niektórzy — nie.  (W naszych filmach.)

O naszych filmach Encyklopedia Brytanica napisze niewiele.

Nasze filmy będą rozdawane żebrakom.

Na pokazach naszych filmów będziemy dowcipkować. Na przykład, siadać na

                           kolana damom.

O naszych filmach będą krążyć pogłoski.

Staniemy się tak sławni, jak nieliczni wybrani.