Kuźma Kobłow

***

na początku bóg stworzył rower
potem elektroniczną pocztę, potem rzekł
teraz nie ma potrzeby snu, spać
więcej nie musicie, ale to
oczywiście nie może tak od razu
dziś śniło mi się miasto
nie wiadomo dlaczego Tokio, pożar
sam koniec wojny, kwarantanna
stoję z wyciągniętą ręką, a ptaki
wielkości paliczka mojego małego palca
intensywnie wydziobują z niej ziarna do krwi

 

seria „prototypy”

..

rozproszenie: wejście i widok, piękny kącik,
rozprzestrzeniający czerwień z odwrotnych stron

„a zatem, to się dzieje, i dzieje się po dwakroć”

świat — wolność zbiegu okoliczności

sklepienie dokumentów, rozwartych na każdej stronie

..

mój kompan opowiadał mi o lekkości naszego ładunku
wspominał o niezwykłych zaletach naszego okrętu

(ms. found in a bottle poe)

wkrótce potem
zainteresowałem się wodą

(art after philosophy kosuth)

ósmego września

..

zamiar opowiedzieć o swym życiu
pozostawia mi dwa dokładnie przeciwne warianty

fala

w duchu „niezadowolenia wypowiedzią”
bądź — nieprzyjemności od wypowiedzi

epigraf, powód
staje się chłodniejszy

..

w końcu przyznali tak
rzeczywiście nie ma żadnego brata

pytają ją po trzykroć gdzie
brat ona na to ja nie mam

pytają ją po trzykroć gdzie
brat ona na to ja nie mam brata

..

potoki obecności
w rozwarciu kilku ulic

jakaś „ukochana”

koczownictwo
parataksa

głównie południowe zapisy

 

powierzchnie

..

proste domy — tylko okna
nic nie jest światlejsze

lecz niczego nie wiemy o tym
naprzeciw — odkrycie

za mało pamięci
gramatyki architektur
ognisko zakażenia

północno-zachodni wiatr

test obrazów
zniekształcenie pola
pejzaż i
zmywająca go fala

gniazda
kwitnienie gniazd
otaczający świat zawisł

..

samochody, drzewa
dwa słowa
nowe zapisy
próby niepokoju
sucha pragmatyka dzienników podróży
odjazdy, ptaki
dworce kolejowe według Sebalda

w porównaniu
ekrany okna
dźwig z logotypem „linia pozioma”
wewnętrzna bezczynność

problem reżimu: zdjęcie albo fotka
nieubłagana dłużyzna, upał
przyrząd do wyimaginowanej nawigacji
foto akacji

myśli i listy o ptakach

..
cień w odbiciu
lato, wiatr

słońce w rozumieniu liczb
geometryczny promień
zamykania
pamięci popiół

jednak i odczyt kopii
zażyłe podstawy
minus-drogi
jednak i zrozumienia
widzisz — woda

wakacje na zdjęciu
roślinny kokon
ogród przez noc

przestworza wolnego miejsca
nieobecności „między”

usypany z żużlu stok
białych plam
na stopionej kliszy
na słońcu
lenistwo, wieczór

(przekład z j. rosyjskiego)

Reklamy

Kuźma Kobłow

Wiersze (34)

Ciała rzeczy nie pamiętają jak prosiłam je siebie nazwać
Jeszcze raz. Ciała rzeczy nie pamiętają jak prosiłam je
Jeszcze raz. Ciała rzeczy nie pamiętają jak jeszcze raz. Później
Zapisywać było bardzo trudno, wszak środek
Rozstępował się tu wszędzie. Nie odpoczęłam nie
Odpoczywać długo jak gdyby jak nowiusieńka. Brzydki
Zatrzymany kadr, jest czas kontynuować, chyba nie, ta
Blizna na policzku tak niedorzeczna. Niech będzie ich
Dla mnie jak dobry powód lub profilaktyczne
Błędy. Jakżeż ten obrazek świerzbi.

Wiersze (38)

Nawet nieprzygotowany wybryk,
Niemalże kropla
Przezroczyste podwórze pod świtało. I szyba
I pies, na przykład,
Bezgłowy, ale niemniej sprytny niż był.
Napatrzyła się i rzuciła się przez
Ornament ustawień parkietu, wilgotnej miotły,
Na podłodze półsuche smugi, jak
Łapy. Stereo-rysunek: wschód, piaski.
Deszcz przez szczekanie i ciszej. Całkowicie
Napełniła wszystkie co do jednego
Wiadra, radio powiewa skrzydłami zbyt szybko
Które wyżej rysów twarzy odnoszą wokoło.